نیاز انسان ها به یکدیگر

این جمله ی معروف که میگوید انسان موجودی اجتماعی است تفکر جامعه شناسان را در رابطه با اطراف نشان میدهد اما اگر بخواهیم موضوع را ریز تر مورد بررسی قرار دهیم در میابیم که در زندگی روزانه نیاز ما به افراد مختلف متفاوت است مثلا ممکن است تا اخر عمر نیازی به یک رفته گر ارمنستانی نداشته باشیم یا نیاز کودکان از بدو کودکی به پدر و مادر یکی از نیاز های واضح در حوامع انسانی است که گاهی اوقات تا سال ها ادامه پیدا میکند اما در باره ی نقد این موضوع در جوامع انسانی باید گفت افراد میزان نیاز به افزاد مختلف را به خوبی تحلیل نمیکنند و این مشکل باعث این دید غلط به موضوع میشود که برخی انسان ها دیگران را نیازمند به خود میبینند و برخی دیگر خود را نیازمند به دیگران که هر دو تفکر در اشتباه هستند انسان ها در تعاملات به یکدیگر برای پیشبرد کارشان بر میخورند اما این به معنی نیاز متقابل دو انسان به یکدیگر نیست بلکه زندگی اجتماعی ایجاب میکند افراد جامعه از کمک و همراهی یکدیگر بهره مند شوند و در جوامع بزرگتر هر فرد نسبت به میزان خدمتش به جامعه از امتیازات بیشتری برخوردار شود که میتواند مالی و معنوی باشد متاسفانه شرایط حاکم بر جوامع اینچنین ایجاب کرده که مردم فکر میکنند اگر کسی از شرایط بهتری برخوردار بود نیاز افراد به او نیز بیشتر میشود در شرایطی که برخورداری از چنین موقعیت هایی وابسته به خدمات پیشین به مردم جامعه است و انها نمیتوانند به موقعیت او برسند تنها و تنها دلیل ان این است که خود را به او نیازمند میبینند درحالی که چنین نیست